«Балаларымызбен сөйлесу мәнеріміз олардың ішкі дауысына айналады». — Пегги О'Мара

Мен қызым Джоаннаны көлікке отырғыздым, бұрыштан айналып Джулиді алдым, содан кейін Роббиді алу үшін тағы екі квартал жүрдім. Көп ұзамай үш бала да артқы орындыққа жайғасып, бір-бірімен көңілді сөйлесіп келе жатты. Кенет көңіл-күй өзгеріп, қызу пікірталас туындады:

[DIALOGUE] Робби: Оның жылауына еш себеп болған жоқ! Ол тіпті жараланған да жоқ қой. Джули: Мүмкін оның көңіліне тиген шығар. Робби: Содан не болыпты? Сезімдер маңызды емес. Саған себеп керек! Джоанна: Сезімдер маңызды. Олар себептер сияқты маңызды. Робби: Жоқ, олай емес! Саған жақсы себеп керек. [DIALOGUE]

Мен тыңдап отырып, осы үш кішкентай адамға таңғалдым. Олардың әрқайсысының пікірі қайдан шыққанын түсіну қиын емес еді. Роббидің анасы салмақты, бос сөзді ұнатпайтын әйел болатын. Джулидің анасы, фортепиано мұғалімі, әйгілі балалар психологы доктор Хаим Гиноттпен өткізген ата-аналарға арналған семинарларымдағы жаңалықтарым туралы менімен сөйлескенді жақсы көретін. Бізде әрқашан ойланатын және балаларымызбен байқап көретін көп нәрсе болатын.

Кейде біздің талқылауларымыздың үзінділері Элейн Мазлиш екеуміз бірге жазуға шешім қабылдаған кітапқа еніп кететін. Біз әрқайсымыз өз өміріміздегі осындай терең өзгерістерді бастан өткеріп, тобымыздағы басқалардың өміріндегі көптеген өзгерістерге куә болғандықтан, сапарымызды мүмкіндігінше көп ата-анамен бөліспеу дұрыс емес сияқты көрінді. Ең бастысы, бізде доктор Гинотттың батасы болды. Ол біздің алғашқы жобаларымызды оқып, редакциялық қолдау көрсетті.

Жиырма бес жыл алға жылжиық. Біздің алғашқы кітабымыз [Liberated Parents/Liberated Children: Your Guide to a Happier Family] (Азат ата-аналар/Азат балалар: Бақытты отбасыға арналған нұсқаулық) жарық көрді. Ол «Адам рухының ең жоғары құндылықтарын растайтын әдеби жетістігі» үшін Кристофер сыйлығын жеңіп алды. Көп ұзамай тағы жеті кітап шықты. [How to Talk So Kids Will Listen & Listen So Kids Will Talk] (Балалар тыңдауы үшін қалай сөйлесу керек және балалар сөйлеуі үшін қалай тыңдау керек) және [Siblings Without Rivalry] (Бәсекелестіксіз бауырлар) бестселлерге айналып, отыздан астам тілде жарық көрді.

Мен балабақшаға тасыған кішкентай қыздар өсті, тұрмысқа шықты және әрқайсысының үш баласы бар. Әрқайсысы шетелде тұрып, әртүрлі ғылым салаларын зерттеді. Джулидің заңгерлік көмек агенттігіндегі алғашқы тәжірибесінде болған оқиғаны айтып бергені есіме түскенде әлі күнге дейін езу тартамын. Ол қарапайым түсініспеушілікке негізделген сот ісін ұсынып жатқан болатын.

[DIALOGUE] «Оларды сөйлесу үшін кездестіре аламыз ба? Егер олар бір-бірінің көзқарасын тыңдай алса, ортақ мәмілеге келе алатынына сенімдімін». Бастығы оның аңғалдығына шыдамады. «Біз олай істемейміз. Қарсы тараппен сөйлесуге болмайды». [DIALOGUE]

[DIALOGUE] «Балалар төбелесті тоқтатпай жатыр. Бұл хаос. Мен сабақты түсіндіре алмай жатырмын! Не істеуім керек?» Мен абдырап қалдым. «Ал, мен тығырыққа тірелгенде әдетте не істейтінімді білесің ғой, бірақ...» «О, сен проблеманы шешуді айтып тұрсың ғой. Жарайды, рақмет. Сау бол!» деді де, тұтқаны қоя салды. [DIALOGUE]

Ақырында, әр әйел әлемнің өз бөлігінде ата-аналарға арналған семинарларға деген шұғыл қажеттілікке жауап беріп жатқанын байқады: Джоанна шығыс жағалауда, Джули батыста. Көптеген қиындықтар туғызатын жас балалары бар ата-аналарға жылдар бойы көмектескеннен кейін, олар күш біріктіріп, өз кітабын шығаруды шешті: